Porównanie

HEIF czy RAW w iPhonie: który format wybrać i do czego

Porównanie lekkiego pliku HEIF i dużego pliku RAW

HEIF i RAW to dwie zupełnie różne odpowiedzi na to samo pytanie: jak zapisać zdjęcie lepiej niż w JPG. RAW to surowe dane z matrycy, bez obróbki, do wywołania na komputerze. HEIF (w iPhone zapisywany jako HEIC) to gotowe zdjęcie po obróbce, tylko mniejsze i w lepszej jakości niż JPG. Jeśli masz już pliki HEIF, zamienisz je na JPG w konwerterze HEIF na JPG.

W skrócie

RAW to zapis tego, co zobaczyła matryca: 12 do 14 bitów na kanał, zero obróbki, plik 10 do 30 razy większy od HEIC. HEIF to zdjęcie już wywołane przez telefon albo aparat, w 10 bitach, z HDR, ale bez możliwości cofnięcia decyzji o balansie bieli czy ekspozycji. W praktyce: RAW wybierasz, gdy światło jest trudne i wiesz, że będziesz obrabiać zdjęcie w Lightroomie. HEIF zostawiasz do wszystkiego innego, bo zajmuje ułamek miejsca, otwiera się od razu i wygląda dobrze bez kiwnięcia palcem. Oba formaty łączy to samo ograniczenie: nie wyślesz ich do fotolabu ani do większości formularzy, więc na końcu i tak powstaje JPG.

Czym się różnią: surowe dane kontra gotowe zdjęcie

Matryca aparatu nie widzi kolorów tak, jak my. Rejestruje ilość światła, która padła na każdy piksel, a z tego dopiero trzeba zrobić obraz: dobrać balans bieli, kontrast, nasycenie, wyostrzenie i redukcję szumu.

RAW zapisuje ten pomiar przed obróbką. Nic nie jest przesądzone, więc balans bieli ustawisz później na komputerze bez straty jakości, a z prześwietlonego nieba da się jeszcze wyciągnąć szczegóły. Ceną jest rozmiar pliku i to, że bez wywołania zdjęcie wygląda płasko i blado.

HEIF zapisuje efekt końcowy. Telefon albo aparat wykonał już całą obróbkę i zapisał gotowy obraz, tylko w nowocześniejszym formacie niż JPG: z 10 bitami na kanał zamiast 8 i z obsługą HDR. Zdjęcie od razu wygląda tak, jak ma wyglądać, ale decyzji podjętych przy zapisie nie cofniesz.

HEIF i RAW w tabeli

CechaHEIF (HEIC, HIF)RAW (DNG, ARW, CR3, NEF)
Co jest w plikugotowe zdjęcie po obróbcesurowy pomiar z matrycy
Głębia koloru8 lub 10 bitów12 do 14 bitów
Kompresjastratna (HEVC)bezstratna albo lekko stratna
Balans bieli po fakcieograniczonypełna swoboda
Ratowanie prześwietleńniewielkieduże, nawet 2 działki
HDRtaktak, po wywołaniu
Gotowe do pokazaniataknie, wymaga wywołania
Otworzy je zwykły komputerpo doinstalowaniu dodatkówtylko program do obróbki
Rozmiar zdjęcia 12 Mpxokoło 2 MBokoło 25 MB

Ile naprawdę ważą te pliki

Różnica w wadze jest tym, co najczęściej przesądza sprawę. Przy zdjęciu 12 Mpx z iPhone jeden kadr w HEIC zajmuje około 2 MB, a ten sam kadr w Apple ProRAW około 25 MB. Przy aparacie 48 Mpx plik ProRAW potrafi urosnąć do około 75 MB.

W praktyce oznacza to, że na miejscu zajętym przez 100 zdjęć RAW zmieści się ponad tysiąc zdjęć HEIF. Przy dwutygodniowym wyjeździe to różnica między zapełnioną pamięcią telefonu a spokojem.

ProRAW w iPhone: kiedy ma sens

Apple ProRAW jest dostępny w modelach Pro i zapisuje plik DNG. To nie jest czysty RAW w klasycznym rozumieniu: Apple najpierw łączy kilka klatek, redukuje szum i mapuje tony, a dopiero potem zapisuje dane w formacie, który da się dalej obrabiać. Dzięki temu dostajesz swobodę edycji, nie tracąc tego, co telefon robi dobrze.

Włącza się go w Ustawienia, Aparat, Formaty. Warto pamiętać o dwóch rzeczach. Po pierwsze, ustawienie wraca do HEIF po zamknięciu aplikacji Aparat, jeśli nie zaznaczysz, żeby je zachować. Po drugie, przy ProRAW tryb nocny i portretowy działają inaczej albo wcale, więc do zdjęć wieczornych z ręki HEIF bywa lepszym wyborem.

HEIF w aparatach: pliki HIF od Sony, Canona i Nikona

Producenci aparatów też dodali HEIF, zwykle pod rozszerzeniem .hif. Sony zapisuje w ten sposób zdjęcia w 10 bitach z trybem HDR, podobnie robią nowsze modele Canona i Nikona. Technicznie to ten sam kontener co HEIC z iPhone, więc nasz konwerter przyjmuje go bez żadnej różnicy.

Typowy scenariusz w aparacie wygląda tak: RAW plus HIF zamiast RAW plus JPG. Podgląd HIF wygląda wtedy znacznie lepiej na ekranie HDR, a plik jest mniejszy niż JPG w tej samej jakości. Jeśli jednak nie masz ekranu HDR i nie wysyłasz zdjęć do klienta tego samego dnia, ta para niewiele zmienia i tylko zajmuje kartę.

Kiedy wybrać RAW

  • Trudne światło. Jasne niebo i ciemny pierwszy plan, wnętrze z oknem w kadrze, koncert, zachód słońca.
  • Mieszane źródła światła. Świetlówki plus żarówki plus światło z okna: balans bieli i tak będziesz poprawiać.
  • Zdjęcia, które wiszą na ścianie. Duży wydruk wybacza mniej, a z RAW wyciągniesz więcej szczegółu.
  • Sesje płatne. Klient wraca po miesiącu z prośbą o inną wersję i wtedy RAW ratuje sytuację.

Kiedy wystarczy HEIF

  • Codzienne zdjęcia i wakacje. Setki kadrów, z których obrabiasz kilka.
  • Dokumenty, paragony, notatki ze ściany. Tu liczy się czytelność, a nie głębia koloru.
  • Zdjęcia, które idą prosto do znajomych. Każdy dodatkowy krok obróbki to czas, którego i tak nie poświęcisz.
  • Mało miejsca w telefonie. To argument, który zwykle wygrywa z resztą.

Zapis RAW plus HEIF: czy warto

Większość aparatów i iPhone w trybie ProRAW potrafi zapisać dwa pliki naraz. Brzmi to jak rozwiązanie idealne, ale ma trzy koszty: karta zapełnia się dwa razy szybciej, seria zdjęć zwalnia, bo aparat musi zapisać więcej danych, a potem trzeba jeszcze posprzątać bibliotekę z duplikatów.

Ma to sens, jeśli publikujesz zdjęcia szybko, a obrabiasz je dopiero później. Jeśli obrabiasz wszystko po powrocie, podwójny zapis tylko przeszkadza.

Na końcu i tak JPG

Niezależnie od tego, co wybierzesz, droga kończy się tak samo. Fotolab, urząd, formularz, większość serwisów ogłoszeniowych i komputer znajomego z Windows nie przyjmą ani RAW, ani HEIF. RAW trzeba wywołać w programie do obróbki, a HEIF wystarczy przepuścić przez konwerter HEIF na JPG i w kilka sekund masz plik, który otworzy wszystko.

Jeśli dopiero zaczynasz i zastanawiasz się, czym w ogóle jest HEIF, zacznij od tekstu HEIF: co to jest. Porównanie HEIC z klasycznym JPG znajdziesz w tekście HEIC czy JPG.

Najczęstsze pytania

Czy HEIF jest lepszy od RAW?

Nie w sensie jakości danych. RAW ma więcej informacji o kolorze i jasności, bo zapisuje 12 do 14 bitów na kanał bez obróbki, a HEIF 10 bitów po obróbce. HEIF jest za to wygodniejszy: waży ułamek tego co RAW, otwiera się od razu i wygląda dobrze bez wywoływania. To wybór między materiałem do obróbki a gotowym zdjęciem.

Czy mogę zamienić HEIF na RAW?

Nie. Konwersja w tę stronę nie jest możliwa, bo dane, które RAW zawiera, zostały już przy zapisie HEIF odrzucone. Z HEIF da się zrobić JPG, PNG czy TIFF, ale nie da się odzyskać surowych danych z matrycy.

Czym jest plik HIF?

To zdjęcie w kontenerze HEIF zapisane przez aparat, najczęściej Sony. Technicznie to ten sam format co HEIC z iPhone, tylko z innym rozszerzeniem i zwykle w 10 bitach. Nasz konwerter przyjmuje go tak samo jak HEIC.

Czy ProRAW w iPhone to zwykły RAW?

Nie do końca. Apple ProRAW zapisuje plik DNG, w którym są surowe dane z matrycy, ale po części obróbki obliczeniowej: połączeniu kilku klatek, redukcji szumu i mapowaniu tonów. Dzięki temu daje więcej swobody w edycji niż HEIC, a jednocześnie zachowuje to, co iPhone robi najlepiej.

Który format wybrać do zdjęć z wakacji?

HEIF. Przy kilkuset zdjęciach różnica w miejscu jest ogromna, a telefon i tak wywoła je lepiej niż większość osób zrobiłaby to ręcznie. RAW zostaw na sytuacje, w których wiesz, że będziesz ratować prześwietlone niebo albo mocno zmieniać balans bieli.